‏نمایش پست‌ها با برچسب مکاشفه. نمایش همه پست‌ها
‏نمایش پست‌ها با برچسب مکاشفه. نمایش همه پست‌ها

۱۳۹۹ مهر ۱۰, پنجشنبه

در باره مکاشفه

 در باره مکاشفه


یکی از متفکران غربی (فروید) می گوید: "بهتر است بگوئیم که فلان عمل بواسطه من انجام شد، نه اینکه من فلان عمل را انجام دادم." او می خواهد با این سخنش بیانی واضح از مسئله "ضمیر ناخودآگاه" و حاکمیت مطلقه آن بر اراده بشری داشته باشد. این سخن به همان شدت که ضد دینی است، دینی نیز هست. زیرا بکلی آدمی را از مسئولیت اعمالش مبرا می سازد و این نتیجه گیری ضد دینی است. ولی در عین حال می توان این نتیجه را گرفت که کل اراده و اعمال بشری از خداست و این یک تعبیر دینی و بلکه توحیدی است....

از کتاب کند و کاوی در اصول تألیف استاد علی اکبر خانجانی جلد سوم 

۲۰ کتاب صوتی(۱) کندوکاوی در اصول جلد۳ (پدیده شناسی‌ عناصر فرهنگ و تمدن)(THE PRINCIPLE OF PRINCIPLES 3)

۲۰ کتاب صوتی(۲) کندوکاوی در اصول جلد۳ (پدیده شناسی‌ عناصر فرهنگ و تمدن)(THE PRINCIPLE OF PRINCIPLES 3)

۲۰ کتاب صوتی(۳) کندوکاوی در اصول جلد۳ (پدیده شناسی‌ عناصر فرهنگ و تمدن)(THE PRINCIPLE OF PRINCIPLES 3)

۲۰ کتاب صوتی(۴) کندوکاوی در اصول جلد۳ (پدیده شناسی‌ عناصر فرهنگ و تمدن)(THE PRINCIPLE OF PRINCIPLES 3)

۲۰ کتاب صوتی(۵) کندوکاوی در اصول جلد۳ (پدیده شناسی‌ عناصر فرهنگ و تمدن)(THE PRINCIPLE OF PRINCIPLES 3)

۲۰ کتاب صوتی(۶) کندوکاوی در اصول جلد۳ (پدیده شناسی‌ عناصر فرهنگ و تمدن)(THE PRINCIPLE OF PRINCIPLES 3)

۲۰ کتاب صوتی(۷) کندوکاوی در اصول جلد۳ (پدیده شناسی‌ عناصر فرهنگ و تمدن)(THE PRINCIPLE OF PRINCIPLES 3)

۲۰ کتاب صوتی(۸) کندوکاوی در اصول جلد۳ (پدیده شناسی‌ عناصر فرهنگ و تمدن)(THE PRINCIPLE OF PRINCIPLES 3)

۲۰ کتاب  کندوکاوی در اصول جلد۳ (پدیده شناسی‌ عناصر فرهنگ و تمدن) (THE PRINCIPLE OF PRINCIPLES 3)

۱۳۹۷ مرداد ۱۷, چهارشنبه

عشق و رحمت خداوند

عشق خداوند به انسان

۷۴- ... و از این منظر آن حکایت معروف قابل تأمل است که روزی خداوند در عوالم الهام و مکاشفه به عارفی گفت: آیا می خواهی تو را در میان مردم رسوا کنم که فردا بجای تکریم و تعظیم تو را لعنت و سنگسار کنند؟ عارف گفت: آیا می خواهی کمال رحمت تو را بر مردم آشکار کنم تا از فردا هیچکس تو را عبادت نکند؟ آنگاه خداوند گفت: نه از من نه از تو!

استاد علی اکبر خانجانی

کتاب خداشناسی امامیه جلد اول ص ۱۰۵