کتاب ها و سخنرانی های استاد علی اکبر خانجانی: زمان

۱۳۹۹ بهمن ۱۱, شنبه

ایجاز و افسون زمان (1)

ایجاز و افسون زمان (1)

گفته می شود که زمان همه چیز را حل می کند بشرط اینکه صبور باشیم و تسلیم. به لحاظی زمان همان خداست و یا یکی از تجلیات فوق مکانی خدا در بشر است زیرا فقط انسان زمان را درک و احساس می کند و در واقع انسان حیوانی زمان دار و اسیر در زمان و افسون آن است. پیامبر اسلام می فرماید «من، زمان هستم» آنانکه می توانند بر زمان آگاهی و اشراف داشته باشند و رازش را درک کنند صبور می شوند. صبر بمعنای تسلیم زمان شدن است و همه مسائل را به او وانهادن و در انتظار نشستن. صبر مکتب اصالت زمان است.

از کتاب دائرة المعارف عرفانی جلد دوم تألیف استاد علی اکبر خانجانی ص 20

#آخرالزمان

#زمان

#صبر

#کتاب_صوتی_آخرالزمان

http://khodshenasi.net/daeratolmaarfe%20erfani%202%20%20(02).mp3

کتاب صوتی (1) دائرة المعارف عرفانی ۲ (فلسفه قیامت وآخرالزمان)

کتاب صوتی (2) دائرة المعارف عرفانی ۲ (فلسفه قیامت وآخرالزمان)

کتاب صوتی (3) دائرة المعارف عرفانی ۲ (فلسفه قیامت وآخرالزمان)

کتاب صوتی (4) دائرة المعارف عرفانی ۲ (فلسفه قیامت وآخرالزمان)

کتاب دائرة المعارف عرفانی ۲ (فلسفه قیامت وآخرالزمان)

زمان و شناخت

هر شناختی یا محصول گذار زمان در انسان است و یا محصول تجربه جاودانگی که همان تجربه جوهره زمان است. شناخت نوع اول ماهیتاً در جدال بر علیه زمانیت است و با مرگ می جنگد. همه علوم مدرسه ای از این نوع هستند و همه شناختهای اکتسابی از معلم و مدرسه و کتاب و همه شناختهای تجزیه تحلیلی و علت-معلولی. شناخت نوع دوم به خداشناسی منجر می شود آنهم نه خداشناسی کتابی و اثباتی که معروف به الهیات می باشند و نه علوم دینی. شناخت نوع دوم اساساً مربوط به شرح عشق بین خدا و انسان است. شناختی که در گذر زمان به دست می آید چون حاصل تباه شدن است لذا حداکثر می تواند انسان را از تباهی مصون دارد و در مسیر نابود شدن متوقف کند ولی نمی تواند انسان را نجات و هستی جاوید بخشد مگر بواسطه شناختی که در بی زمانی رخ داده است، شناختی که شناخت عرفانی یا شهودی نامیده می شود.

از کتاب فلسفه زمان ص 18